Skip to main content

śp. Bolesław Szymański

(1928-2006)

W latach 1963-1979  był prezesem Koła Młodzieżowego PTTK przy Warsztatach Szkolnych Z. R. Eltra w Bydgoszczy a od 1976 r. członkiem zarządu oddziału PTTK przy Eltrze. Długoletni ceniony nauczyciel praktycznej nauki zawodu w warsztatach szkolnych przy Z.R. Eltra, od 1980 roku opiekun Szkolnego Koła Krajoznawczo-Turystycznego przy  Eltrze.
Uprawnienia przodownika turystyki pieszej wraz z legitymacją nr 4774 otrzymał 12.08.1976. Przynależał do Klubu Turystów Pieszych "Talk" w Bydgoszczy. Klub ten w latach 90. z oddziału zakładowego przeniesiony został do Regionalnego Oddziału "Szlak Brdy". W oddziale "Szlak Brdy" Kolega Szymański był członkiem Oddziałowej Komisji Turystyki Pieszej, prowadził sprawy przodowników turystyki pieszej.  Był jednym z założycieli  Klubu Turystów Pieszych "Wędrownik" i jego członkiem od początku istnienia  Klubu do dnia swojej śmierci. Przez wiele lat zajmował się kształceniem kadr przewodnickich PTTK.
Za wieloletnią pracę społeczną w PTTK otrzymał: liczne dyplomy, w tym od Zarządu Wojewódzkiego i Głównego PTTK, Srebrną Honorową Odznakę ZG PTTK (1983 r.) i odznaczenie państwowe - Brązowy Krzyż Zasługi.
Jego drugą pasją była filatelistyka, był prezesem Koła Filatelistów w Eltrze, udzielał się także w zarządzie okręgu PZF. Posiadał bogate zbiory filatelistyczne, organizował wiele wystaw.

 śp. Leonard Wojciechowski

 (1941-2011)

Gdy idziesz przez życie z ludźmi w zachwycie nad pięknem świata i w współodczuwaniu, pozostaniesz w ich sercach i myślach na zawsze. Tak jak Leonard. Jego głos nie umrze...

W szeregi PTTK, a konkretnie - Oddziału Miejskiego w Bydgoszczy - wstąpił 16 czerwca 1964 roku. W 1977 r. zdobył uprawnienia Przodownika Turystyki Pieszej, a rok później - Organizatora Turystyki. W latach 1979-1991 był wiceprezesem Klubu Turystów Pieszych "Talk" przy Oddziale Zakładowym PTTK "Eltra", w latach 1984-1986 wiceprezesem Oddziału Zakładowego PTTK "Eltra", a w latach 1987-1991 prezesem tegoż oddziału.    
Turyści z KTP "Talk" wspominają Go jako kolegę i przyjaciela o charyzmatycznej osobowości. Czynnie uczestniczył w życiu turystycznym, które wtedy w zakładach pracy było bogate. Leonard był bardzo koleżeński, miał ciekawe pomysły, pięknie śpiewał. Szybko dał się poznać jako inicjator i organizator wielu wycieczek krajoznawczych pieszych i autokarowych. Chodził na rajdy piesze, nizinne i górskie, a góry szczególnie ukochał. Na spotkaniach klubowych był "duszą towarzystwa". Należał do osób, które we wzajemnych relacjach tworzyły atmosferę i klimat życzliwości . Dzięki obecności Leonarda podczas rajdów i spotkań nie brakowało nam niezwykłych przeżyć. Pozostanie w naszej pamięci wiele utworów wykonanych przez Niego silnym głosem, np. na spotkaniach: aria z opery "Traviata", w górach "Czerwony pas"... W Klubie KTP "Talk" wytworzyły się więzi koleżeństwa i przyjaźni, z których część jest kontynuowana do dnia dzisiejszego. 
Leonard był inicjatorem oraz autorem Wydawnictw Klubowych i Oddziałowych jak śpiewniki i informatory okolicznościowe. W kwietniu 2009 roku zakończył opracowanie kroniki KTP "Talk" w wersji foto-video według własnego pomysłu. Dzięki Jego inicjatywie kronika jest dostępna dla każdego z turystów. Tym samym ułatwił realizację celu o jakim pisali założyciele kroniki tj. "Aby ślad działalności Klubu po wsze czasy w umysłach i sercach naszych pozostawić". Do kroniki w wersji elektronicznej dodał aktualną relację foto ze spotkania "Talkowców" i słowo końcowe, w którym między innymi pisał: "Odrębną grupkę stanowią Ci, którzy zrządzeniem losu wędrują już po niebiańskich szlakach. Mamy nadzieję, że oglądając nas z innej perspektywy cieszą się, że tu na dole jeszcze się wzajemnie wspieramy i spotykamy. Oby zdrowie i szczęście było dla nas przychylne jeszcze przez wiele lat." Nie przeczuwał wówczas, że wkrótce dołączy do tej grupy...
Za wieloletnią pracę społeczną w PTTK otrzymał odznaczenia regionalne i państwowe:

  • Odznaczenie za szczególne zasługi dla rozwoju woj. bydgoskiego (1983 r.)
  • Zasłużony Działacz Turystyki (1984 r.)
  • Odznaka Rekreacji TKKF - brązowa (1984 r.)
  • Odznaczenie za zasługi dla miasta Bydgoszczy (1986 r.)
  • oraz liczne odznaczenia PTTK:
  • dyplomy Zarządu Głównego (1979 r., 1981 r.)
  • Honorowa Odznaka PTTK (1976 r. - srebrna, 1983 r. - złota)
  • Medal im. Leona Wyczółkowskiego za zasługi dla Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w regionie bydgoskim (1989 r.)
  • 25 lat w PTTK (1990 r.)

W 2007 roku wstąpił do Klubu Turystów Pieszych "Wędrownik" przy R.O. PTTK "Szlak Brdy" w Bydgoszczy. Czynnie uczestniczył w życiu Klubu przez 3 lata. I tutaj dał się poznać jako interesujący towarzysz wspólnych wycieczek. Wielu z "Wędrowników" ceni sobie rozmowy prowadzone z Nim na turystycznych szlakach. Również "Wędrownicy" poznali jego piękny śpiew. W ostatnim czasie powoli wycofywał się z turystycznego życia. Już nie chodził na zebrania, nie uczestniczył w rajdach. Niektórzy wiedzieli, że podjął trudną walkę z chorobą, okupioną dużym cierpieniem. Miał jednak wielką nadzieję, że powróci na szlaki. Walczył z chorobą otoczony miłością najbliższej rodziny, która Go wspierała. Dlatego Jego odejście tak bardzo boli bliskich i przyjaciół. 
Zmarł 15 stycznia 2011 roku, do końca pozostając wiernym swojej pasji wędrowania.

śp. Andrzej Radziński

(1949-2012)

Andrzej był członkiem naszego klubu krótko, za krótko... Dołączył do nas w 2011 r. Dosyć szybko dał się "zarazić" pasją zbierania odznak. W ciągu 1,5 roku zdobył odznaki: OTP - małą brązową, Turysta Senior - 1 stopień oraz Odznakę 60-lecia PTTK. Wiemy, że zbierał już materiały na następne... Na spotkaniu opłatkowym rozdał nam nietypowy prezent - przygotowane przez siebie życzenia z własną podobizną - karykaturą, na której nazwał siebie "Andrzejem-Wędrowniczkiem". Na odwrocie były życzenia: "Niech Nowy Rok przyniesie radość, miłość, pomyślność i spełnienie wszystkich marzeń, a gdy one już się spełnią, niech dorzuci garść nowych marzeń, bo tylko one nadają życiu sens!". Niech te słowa pozostaną przesłaniem Andrzeja do nas.

śp. Teresa Zalesiak

(1948-2013)

Teresa wstąpiła w szeregi klubu w 2004 r. Zmarła w dniu 18.04.2013 r. Spoczywa na cmentarzu na Siernieczku w Bydgoszczy.

Z Teresą poznałyśmy się w naszym Klubie – "Wędrowniku" w 2004 roku. Nawiązała się między nami nić sympatii. Na wycieczkach autokarowych często siadałyśmy razem i rozmawiałyśmy. Spotykałyśmy się też prywatnie. Posiadała dużo wiadomości i dzieliła się nimi chętnie. Lubiła czytać, podróżować, dyskutować. Z wojaży przysyłała mi widokówki, sms-y, a nawet przywoziła drobne upominki. Była osobą prawdomówną i dzielnie broniącą swojego zdania. Była też osobą krytyczną i realnie stąpającą po ziemi.
Odeszła.
Nie będzie już z nami cieszyć się wędrowaniem i piękną polską przyrodą.
Odeszła.
Pozostanie jednak w naszej pamięci, a może i w niejednym sercu.
Alicja 


Spoglądam na zebraniach klubowych na misternie wyhaftowany przez Teresę proporczyk "Wędrownika". 
W domu przeglądam widokówki europejskie i azjatyckie. Ich autorka chętnie dzieliła się wrażeniami z podróży do odległych krajów. Interesowała się wieloma zagadnieniami. W trakcie wędrówek, w rozmowie, nie brakowało Jej nigdy tematów. Podziwiałam oczytanie i pamięć, także energię. I chociaż nie zawsze przyznawałam rację – wiedzą zadziwiała.
Mirka


Odeszłaś Tereso! Pozostało wspomnienie o Twojej przyjaźni i życzliwości. Zawsze służyłaś radą i bezinteresowną, konkretną pomocą. Twoja wiedza z wielu dziedzin oraz Twoja zdolność zapamiętywania niejeden raz wzbudzały mój podziw. 
Nie wrócisz już. Nie odwiedzisz mnie. Jesteś jednak wciąż w mojej pamięci.
Droga Tereso – dziękuję za Twoją przyjaźń.
Julita

Odeszła od nas Teresa - NAJDŁUŻSZYM SZLAKIEM – DO WIECZNOŚCI…
Lubiła turystyczne wyprawy – przeszłyśmy z Nią wiele ścieżek na naszych rajdowych szlakach. Miała w sobie ciekawość świata, która inspirowała Ją do podróży w różne zakątki globu. Muzyka była Jej radością, stąd częste spotkania w filharmonii. Była "zachłanna" na wiedzę (imponowała wiadomościami z różnych dziedzin), stąd Jej obecność na prelekcjach, odczytach, ale PRZEDE WSZYSTKIM POJAWIAŁA SIĘ PRZY CZŁOWIEKU W POTRZEBIE oferując swoją pomoc. W sytuacjach trudnych potrafiła pomagać i mobilizować innych do pomocy. 
Będziemy o Tobie pamiętać, bo "pamięć jest wiecznością serca".
Małgosia


Przez 8 lat wędrowała z "Wędrownikiem". Dużo podróżowała po świecie. Przesyłała pocztówki, dzieliła się wrażeniami, obdarowywała egzotycznymi drobiazgami. Po kolejnej wyprawie, w lipcu 2012 roku, zorganizowała koleżeńskie spotkanie pod hasłem "upinanie sari". Interesujący i uroczy wieczór…
Jej zainteresowania i wiedza imponowały. Uznanie budziło wspieranie tych, którzy potrzebowali pomocy. Wyrazista w swoich sądach wywoływała nieraz sprzeciw. Ale jakże bardzo czerpałam z Jej wewnętrznego bogactwa! I pamięć wspólnych przeżyć, wdzięczność za to, że była powodują, że nieraz tak trudno powstrzymać łzę.
Parę dni temu, po raz pierwszy zakwitła roślina, którą dostałam od Teresy kilka lat temu. A ja już nie mogę Jej o tym opowiedzieć…
Urszula 

śp. Jerzy Roman

(1930-2013)

W dniu 10.07.2013 r. zmarł kolega Jerzy Roman. Spoczywa na cmentarzu Nowofarnym przy ul. Artyleryjskiej.
Należał do PTTK od 1954 r., był współzałożycielem oraz wieloletnim członkiem Klubu Turystów Pieszych "Wędrownik", pełnił funkcję przewodniczącego komisji rewizyjnej Klubu. Był aktywnym działaczem turystyki pieszej, posiadał tytuł Honorowego Przodownika Turystyki Pieszej oraz Przodownika Imprez na Orientację. W oddziale "Szlak Brdy" był członkiem Komisji Turystyki Pieszej, odpowiadał za szkolenie kadry turystyki pieszej. Uhonorowany odznakami: srebrną i złotą "Odznaką Honorową PTTK", złotą  "Zasłużony w pracy PTTK wśród młodzieży", złotą "Zasłużony Działacz Turystyki", odznakami "25 lat w PTTK" i "50 lat w PTTK". 
Jerzy Roman był również harcmistrzem, wieloletnim instruktorem Hufca Bydgoszcz-miasto i Chorągwi Bydgoskiej ZHP, wychowawcą wielu pokoleń harcerzy. Pełnił funkcję członka i przewodniczącego Komisji Rewizyjnej i Przewodniczącego Referatu Sportu i Turystyki Hufca Bydgoszcz-miasto. Przez wiele lat był związany z Kręgiem Instruktorskim "Watra" i współgospodarzem Bazy Obozowej Tleń - Czarna Woda.

śp. Michał Lehmann

(1949-2014)

Z  zawodu technik odzieżowy, z potrzeby serca społecznik.

Do PTTK wstąpił w 1979 roku. Od początku był aktywnym członkiem i organizatorem (skarbnik, wiceprezes) działalności Koła PTTK Włóczykije przy Zakładach Odzieżowych Modus w Bydgoszczy. Był jednym z członków założycieli Regionalnego Oddziału PTTK Szlak Brdy, tu też latach 90. pełnił funkcję członka Zarządu, a potem skarbnika. W okresie od 01.09.1999 r. do 22.11.2012 r. był prezesem Klubu Turystów Pieszych Wędrownik RO Szlak Brdy. Po tym czasie nadano kol. Michałowi tytuł Honorowego Prezesa Klubu.
Swoją pasję działania przekładał na aktywność w różnych obszarach turystyki i krajoznawstwa: jako Przodownik (także Honorowy) Turystyki Pieszej, Instruktor Krajoznawstwa Regionu, Przewodnik Miejski miasta Bydgoszcz i Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Działał w Oddziałowej Komisji Turystyki Pieszej i w Oddziałowej Komisji Odznaczeń RO PTTK Szlak Brdy. Jako współzałożyciel Klubu Turystów Pieszych Wędrownik skupiał wiele uwagi na rozwoju Klubu, turystycznym i krajoznawczym doskonaleniu się jego członków oraz na animowaniu działań "codziennych" (rajdy, spotkania, szkolenia) i odświętnych, w tym na 10-leciu i 15-leciu KTP.
Tradycją stały się, prowadzone przez M. Lehmanna coroczne Rajdy Szlakiem Obozu Pracy Kobiet, spacery po Bydgoszczy (w tym wzdłuż kanału bydgoskiego) i inne. Cała turystyczna biografia to liczne, organizowane z pasją i znawstwem rajdy, zloty, kursy, spotkania klubowe.
Michał Lehmann dostrzegał i doceniał zaangażowanie zarówno członków Klubu, jak i innych osób, z którymi współdziałał. Widoczne to było zwłaszcza przy okazji rozmaitych podsumowań (każdego roku działania, kadencji, jubileuszu), a także w codziennych, turystycznych kontaktach.
Sam też był szeroko ceniony, czego wyrazem są liczne odznaczenia: od państwowych (Srebrny Krzyż Zasługi), przez resortowe (Odznaka Honorowa Za Zasługi dla Turystyki, nadana przez Ministra Gospodarki i Pracy) i te, które związane były z obszarem życia zawodowego (m.in. Odznaka Zasłużonego Działacza Ruchu Spółdzielczego, Odznaka Zasłużony Pracownik Z.P.O. Modus). Silnie emocjonalnie związany z Bydgoszczą, członek Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy, przekazywał innym to umiłowanie własnego miasta. Odznaczony został Odznaką Honorową Za Zasługi dla Miasta Bydgoszczy, Odznaką Honorową PTTK Przyjaciel Bydgoszczy.
Długoletnia, szeroka turystyczna działalność zaakcentowana została przyznaniem Złotej Honorowej Odznaki PTTK, odznaki 25 lat w PTTK, Medalu im. Leona Wyczółkowskiego, licznych dyplomów, podziękowań. O konsekwentnym poszerzaniu kompetencji krajoznawczych świadczy zdobycie wielu odznak z tej dziedziny, w tym np. Szlakiem Wrześniowych Virtuti Militari, Szlakiem Parków Krajobrazowych Województwa Kujawsko-Pomorskiego, jak też odznak związanych z turystką pieszą nizinną i górską.
Należy dodać, że M. Lehmann był Honorowym Dawcą Krwi.
Pełen inicjatywy, życzliwości dla ludzi i ich działań, zawsze z nami, turystami był…

śp. Dorota Żmuda - Trzebiatowska

śp. Zdzisław Tukalski

(1949-2016)

„I gdy Bóg zobaczył, że drogi zbyt długie, wzgórza zbyt strome, a oddech zbyt ciężki się robi, objął go swym ramieniem i zabrał do siebie”.

Turysta. Szachista.

Kolega. Przyjaciel.